Bu sayfayı yazdır

HEM ANMA, HEM DERT YANMA!

09 Kas 2014

Ey... Atatürk, sen Türk‘ün,
Zor gününde yetmişsin!
Otuz sekiz yılında,
Bu dünyadan gitmişsin...

O zamanlar yoktum ben,
Ne görüp, ne bilmişim...
Çünkü ben kırk dokuzda,
Bu dünyaya gelmişim...

Anlatılanlarla güya,
Ben seni tanıyordum,
Tanımaktan ziyade,
Tanıdım sanıyordum!..

Neler gördüm; Sana ben,
Küfür yapanlar gördüm...
Bazen sana put gibi,
Sanki tapanlar gördüm!

Birisini dinlerken,
Sana kızasım geldi...
Diğerini dinlerken,
Naat yazasım geldi!..

Günah, sevap kul için,
Sen de Allah kulusun...
Ama şunu gördüm ki;
Türklük aşkı dolusun...

İşte ondan, seni ben;
Atamsın, övüyorum...
Hele şu son yıllarda!
Acayip seviyorum!..

Sebebi de şu Paşam;
Ben seni adım adım...
Türklük ayak altına,
Alınınca anladım!

Ey... Devletin banisi;
Ben artık tanıyorum!
Seni ölüm gününde,
Rahmetle anıyorum...


10 Kasım 2014
Bad Homburg v. d. H. (Ober-Erlenbach) 


 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2021 Tüm Hakları Saklıdır