Bu sayfayı yazdır

SÜRGÜN

03 Ara 2012
Üç gardaştık bir zamanlar üç gardaş,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...
Aklımıza gelir rniydi hiç kardaş?
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

Aynı aşkla dolu idi içimiz,
Bu vatanı sevmek idi suçumuz,
Bir kaderin kurbanıyız üçümüz,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

Yıllar oldu onu yolcu edeli,
Sen hapise ben sürgüne gideli,
Demek buyrnuş bu sevdanın bedeli,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

O çiçekti hain eller kuruttu,
Şehid edip omuzlarda yürüttü,
Seni zindan, Beni gurbet çürüttü,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

Kendimden çok size gönlürn üzülür,
Sofralarda elim kolurn çözülür,
Lokma gelir boğazıma dizilir,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

O şehiddir, şehid diye anayım,
Lakin sana çarem yokki sunayım,
Sen bana yan, ben de sana yanayım,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

Mümkün değil bu düzenle barışmak,
Bize düşen aynı yolda yarışmak,
Ahrete mi kaldı gardaş görüşrnek,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...

Kader hâlâ bize böyle bağ olsun,
Düşmanların yürekleri yağ olsun,
Ne yapalım vatan rnillet sağ olsun,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün....

Arif derki; bu çileler, bu ahlar,
Belki bize bu çilede felah var,
Kul bilmesin bizi bilen Allah var,
O toprakta, Sen zindanda, Ben sürgün...


Frankfurt am Main , 4 Mart 1989




 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2022 Tüm Hakları Saklıdır