Bu sayfayı yazdır

OLMADI HOCAM...

26 Kas 2012
"Ahmet Kabaklı Hocamızı kaybetmenin acısıyla…."

İyiyim demiştin son gördüğümde,
Bu işi pek aklım almadı hocam!
Elini öpüpte yüz sürdüğümde,
Hesapta bu yoktu, olmadı hocam!

Olmadı diyorum, anlayan anlar,
Bu sonlar, kabulü zor olan sonlar,
Birer birer gitti sevdiğim canlar,
Kem talih yakamı salmadı hocam.

Kim duyar, kim dinler, kim anlar beni,
Seni de yitirdim bak işte seni,
Şöyle düşündüm de artık elini,
Öpeceğim adam kalmadı hocam.

El bilmez bu yürek ne için kanar,
Bu ciğer, bu bağır ne için yanar,
Ey Harput yiğidi, pınardın pınar,
Hangi gönül senden dolmadı hocam?

Elaziz`den elde kalemle çıktın,
Yaşarken binlerce meşale yaktın,
Bilene bulunmaz servet bıraktın,
Bazısı kadrini bilmedi hocam.

Efendi insandın emsalin azdı,
Derdini deryaya döksek almazdı,
Yinede o gülmen eksik olmazdı,
Kaderin pek fazla gülmedi hocam.

Elalem mi haklı, Arif mi haklı?
Zamanla görecek varsa meraklı,
Kim ne derse desin Ahmet Kabaklı,
Bana göre asla ölmedi hocam.


9 Şubat 2001




 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2022 Tüm Hakları Saklıdır