Bu sayfayı yazdır

BİR İT VARDI

15 Eki 2012
Bir it vardı tutmuşlar,
Marmaris'e satmışlar,
Oh ne iyi etmişler,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.

Koskoca köyde tekti,
Kurtlara gözü pekti,
Çok diktatör köpekti,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.

Dört-beş itle gezerdi,
Köylüleri üzerdi,
İmama çok kızardı,

Ne itti be vay vay vay, 
Unutmam kolay kolay.

Birgün ipi kopmuştu,
Tam paçamdan kapmıştı,
Bana neler yapmıştı,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.

Isıracak farkettim,
Vuracaktım çarkettim,
Köyü bile terkettim,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.

Sonra tüyü dökülmüş,
Kulakları bükülmüş,
Dişleri de sökülmüş,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.

Arif; o it yok artık,
Çok konuşma çok artık,
Köye döndün bak artık,

Ne itti be vay vay vay,
Unutmam kolay kolay.


Samsun, 15 Aralık 1991


 
 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2022 Tüm Hakları Saklıdır