Bu sayfayı yazdır

BANA SOR

15 Eki 2012
Başbuğ’um bak yine başına geldim,
Bakıyorum amma sen gel bana sor.
Dert dökmeye mezar taşına geldim,
Döküyorum amma sen gel bana sor.

Belki de derdimi dökmem boşuna,
Duymazsın, duysan da gitmez hoşuna,
Öyle bir çile ki düşman başına,
Çekiyorum amma sen gel bana sor.

Beni bu çileye salanlar saldı,
Sen gittin herşeyin içi boşaldı,
Kala kala senden bir rozet kaldı,
Takıyorum amma sen gel bana sor.

Sevdamızın günahı ne, suçu ne?
Bu sevda layık mı gönül göçüne?
Arada, sırada halkın içine,
Çıkıyorum amma sen gel bana sor.

Halk eskisi gibi önüme çıkıp,
Hal-hatır etmiyor, elimi sıkıp,
Sebebini halkın gözüne bakıp,
Okuyorum amma sen gel bana sor.

Çünki iktidarda bütün varımı,
Yitirdim siyasi itibarımı,
Söylenen sözlere kulaklarımı,
Tıkıyorum amma sen gel bana sor.

Bir çoban, on köpek, yüz küsür koyun,
Oyun oynuyorlar başımda oyun,
Birlik için birlik, bunlara boyun,
Büküyorum amma sen gel bana sor.

Arif`im yıkılmış şehir gibiyim,
Tadım yok, tuzum yok, zehir gibiyim,
Yatağına küskün nehir gibiyim,
Akıyorum amma sen gel bana sor.


Ankara, 04 Nisan 2001



 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2021 Tüm Hakları Saklıdır