Bu sayfayı yazdır

BU BENİM KADERİM BÖYLE!.. Ömür geçti ömür

Yazan  Ozan Arif
BU BENİM KADERİM BÖYLE!.. Ömür geçti ömür bir gün görmedim, Sürgün benim kara yazım oldu hep... Eller gibi zevk-ü sefa sürmedim, İçimde ince bir sızım oldu hep... Yeni değil yeni doğduğum günden, Bu sızı hiç eksik olmadı benden, Velâkin şükrolsun bir diğer yönden, Bu sızı ağaran yüzüm oldu hep!.. Bu sızı ki, Arif olma sızısı, Bu sızıyı anlayamaz bazısı, Beni bunalttıkça alın yazısı, Kadere imanım çözüm oldu hep... Tam on bir yıl beni kırgın ettiler, Vatan hasretiyle yorgun ettiler, Şimdi de sevdamdan sürgün ettiler, Eden kahpelere sözüm oldu hep!.. “Hatasız kul olmaz„ meşhur bir deyim, Ben de kulum tabi, sanki ben neyim? Ermiş değilim ki, nasıl diyeyim, Hiç eğrim olmadı, düzüm oldu hep... Ama bile bile hakkı itmedim, Haksızların arkasından gitmedim, Haksız düzlüklere rağbet etmedim, Haklı yokuşlarda izim oldu hep… Hak dedikçe aydınlandım ışıdım, Işıdıkça haksızlığı kaşıdım(!) Kaşırken de gözde yürek taşıdım, Ya da yüreğimde gözüm oldu hep!.. Kimse inkâr etmez usül var ise, Asalet var ise, asıl var ise, Bugün bir ülkücü nesil var ise, Bir parça çorbada tuzum oldu hep!.. Tuzum oldu ama Arif‘i öyle, Onlar da anlamadı düşünüp şöyle, Demek ki bu benim kaderim böyle, Beni tek anlayan sazım oldu hep!.. OZAN ARİF 23 Ekim 2016 Samsun