Üye Girişi

Üye Girişi

ŞİFA BEKLİYORUZ!..

22 Oca 2016


Acılar insanın kanını donduruyor....
Diliniz çalışmıyor, söyleyemiyorsunuz...
Eliniz çalışmıyor, yazamıyorsunuz...
Beyniniz tutuluyor düşünemiyorsunuz!
Nutkunuz tutuluyor nutkunuz...
İçiniz kor gibi yanarken susmak, acıların en beteri oluyor bazen!

Alışılmayan acı yok diyorlar...
Ben alışamadım...
Ben alışamıyorum...
Benim yüreğim yanıyor!

Birileri konuşuyor...
Birileri nutuk atıyor...
Hep aynı kelimeler, hep aynı cümleler...
Yürekten gelmediği için, yüreğime inmeyen,
Samimi olmadığı için kulağıma girmeyen laflar bunlar!..

Zaten girse ne olacak ki?
Yürek acısına, kulaktan şifa verildiği nerde görülmüş?!..
Hele de şehit acısına...
Hele de şehit acısına....

Evet Türkiye...
Yine haber dinledim...
Yine şehidin var Türkiye...
Desene ne gün yok ki?!..

Haklısın!
İşte bugün yine var...
Yine girdabına düştüm başedilmez acıların...
Ama inanın artık acım var demeye bile utanıyorum!..

Şimdi şu aşağıda oğlunu yolcu eden babaya,
Evet evet o şapkalı trafik polisine,
O şehit babasına iyi bakın...
Önündeki tabutta oğlu var oğlu...

Birleri Onu şehit aileleriyle ilgili ihdas ettiği,
sınıflardan hangisine yakıştırır bilemiyorum!!!..

Ama şunu biliyorum;
O Baba ateşin düştüğü yer...
O Baba ateşin düştüğü yürek...

İşte onun için utanıyorum...
Kendi kendime diyorum ki;

Ey Ozan...
Senin yüreğimdeki acı böyle ise,
O babanın yüreğindeki acı nasıl acaba?..
diye soruyorum...
Ama cevap veremiyorum!

Ey nutuk atan,
Bazen mikrofonların başında gaz veren,
Bazen tabutların başında poz veren beyler;
Dinleyin....
Tekrar ediyorum...
Yüreklerin acısına, kulaktan şifa verilmez!..
Bıktık artık... Bizi oyalamayın!
Biz artık sizden söz değil,
Şifa bekliyoruz... Şifa bekliyoruz... Şifa bekliyoruz...

Ozan Arif
22 Ocak 2016
Bad Homburg

.............................

Not;
Üzerindeki yazı ile beraber, aşağıdaki resmi bana ulaştıran,
(İsminin yazılmasını kendi istemediği için) ismini yazmadığım,
o genç polis kardeşime çok teşekkür ediyorum.


 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2018 Tüm Hakları Saklıdır

Arif'çe

  • NAMIYLA ANILAN YİĞİT, MUHSİN BAŞKAN!..
    Yazan
    Bir ata sözümüz vardır! “ Yiğit namıyla anılır..„ der. Aynen ata sözümüzde de belirtildiği gibi, bazı unvanlar bazı kişiliklere yapışır kalır adeta... Yapıştığı için yapışmaz! Yakıştığı için yapışır ve onları birbirinden koparamazsınız! Tıpkı Muhsin Başkan‘da olduğu gibi... O ülkücü gönüllerin Muhsin Başkanıydı... Meselâ benden beş yaş gençti, O Ankarada Ülkü Ocakları Genel Başkanı, ben ise Samsunda genç bir öğretmen olarak…
    Yazan Perşembe, 24 Mart 2016 21:12 Devamını oku...
Arif'çe

 


"Bir Devrin Destanı" isimli
şiirkitabının 3. baskısını
TÜRK KİTAP EVİ'nden temin edebilirsiniz.



Münchener Str. 13 | 60329 Frankfurt am Main
+49 69 250506

www.turkkitap.de