Üye Girişi

Üye Girişi

HANİ NERDE O SELALAR?

03 Haz 2017

Bir yandan mübarek Ramazan dedim...
Bir yandan “sus be Arif, zaten hastasın„ dedim...
Bak doktorlar bile her şeye kafa takma diyor, yani düşünmeyeyim, yazmayayım dedim...
Ama ne mümkün!..
Yüreğime laf anlatamadım ki...
Sabredemedim arkadaş sabredemedim...

Çünkü sabredilecek gibi değil!
Şehitler geliyor şehitler...
Ha diyeceksiniz ki;
“Şehitler iki-üç günde bir, hatta hergün geliyor„
Belki de, “bu durum yeni değil ki, artık şehit verme hususunda nasırlaşan bir millet olduk adeta..„ diyeceksiniz...

Yahu tamam da, her şehit haberi duyunca yüreğimde yumru yumru biriken duygularımı şu son helikopter düşüşüyle verdiğimiz şehitlerden sonra artık içimde zaptedemez duruma geldim.

.......

Ben şimdi, bu helikopter meselesinden ötürü, benim de kafamda bir sürü soru işaretleri dolaşmasına sebep olan hususla kafanızı karıştırmayacağım.
Yani; “Düştü mü? Yoksa düşürüldü mü?„
Yüksek gerilim hattına çarparak mı düştü?
Yoksa düşerken veya düşürülürken mi yüksek gerilim hattına çarptı? gibi, bir tartışmaya girmek istemiyorum.
Devletin dediğine inanmak istiyorum.
Kaza diyorlar...
O zaman demek ki kaza!..

Ama benim derdim; “kaza mı veya değil mi„ meselesinden daha başka!
Benim derdim şehitlerin hayat hikâyelerini dinlerken azdı...
Azdı!
Azdı çünkü; Bir gün önce üç...
Bir gün sonra on üç...
Duyguları zaptetmek güç...
Düşünceleri zaptetmek güç...
Dile kolay dile...
İki günde acıları birbirine karışan 16 şehit...

Televizyonlardan şehitlerin hayat hikayelerini dinlerken, ciğerime asit döktüler sanki! Her vatan evladının yüreği gibi benim de yüreğim yandı!

Nasıl yanmasın ki?
Bugün kahramanlarımız diye cafcaflı nutuklar atarak, bayrağa sarılı tabutlarının önünde dizilerek ve top arabasıyla ahirete yolcu ettiğimiz o şeref abidelerimize dün hain damgası vurmuşuz hain...
Kimine “Fetöcü„ demişiz,
Kimine “ Balyozcu„ demişiz...

Hey size diyorum size!..
Şimdi de utanmadan abdesthane bardağı gibi tabutlarının başında dizilmiş kameralar görsün diye de ön sıraya geçip, imamın;
“Haklarınızı helâl ettiniz mi?„ sorusuna, “helal ettik..„ diye cevap veriyorsunuz...

Tuh sizin yüzünüze!..
Etmeyin ulan etmeyin be...
Onların sizin helâlliğinize ihtiyacı yok.
Hem sizin ne hakkınız var da neyi helal ediyorsunuz ki?
Siz hakınızı helal etseniz bile, bir zamanlar o onuruyla, haysiyetiyle, askerlik şerefiyle oynadığınız kahramanlarımız, size haklarını helâl edecekler mi bakalım?
Daha doğrusu sizin onlardan helâllik istemeye yüzünüz var mı?
Siz önce bunu düşünün bunu...

Dün hain damgası vurduğunuz o yürekler, sizin ancak edebiyatını yaptığınız,
Tek devlet, tek vatan, tek bayrak için, puşt pusuların kol gezdiği dağ başlarında can verdiler can...
Yani şehadet şerbetini içerek onlara ağuşunu açmış olan Peygamberin kucağına koştular...

Peki şimdi soruyorum...
Devlet ricaline, siyaset ağalarına, belediyelere soruyorum!
Hatta Allah‘ın evi dediğimiz camilerimizin imamlarına, müezzinlerine, onların da üstü, müftülere soruyorum müftülere!...
Ve o; “Selaları yasaklayan ihtilâllerden, ihtilâlleri engelleyen selalara„ nutukları atan Diyanet İşleri Başkanı‘na soruyorum;
Hepisine soruyorum hepisine...

Efendiler...
Beyler; Şu sıra sıra tabutları dizilen şehidimiz, yoksa şehit değil mi?
Eğer şehit iseler, hani nerde o selalar?

Yoksa artık dini de,
Diyaneti de,
Ezanı da,
Sela‘yı da,
(tövbe haşa) Kur‘an‘ı da birilerinin keyfine göre mi devreye sokmaya başladık?!

Veya edepli-edepsiz diye şehit ailelerini sınıflara ayırdığımız gibi, şehitlerimiz de sınıflandırılıyor da haberimiz mi yok?
Her camide selalarının verilmesi için, hem de 3-5 defa verilmesi için, şehitlerimizin illa 15 Temmuz gecesinde mi şehit olmaları lazım acaba?!

“Hayır canım... Olur mu öyle şey?„ diyorsanız,
Peki o zaman tekrar soruyorum;

Hani nerde o selalar?
Hani nerde o demokrasi nöbeti diye milleti meydanlara dökmeler?
Hani nerde o bütün afiş panolarını afişlerle doldurup, halkı meydanlara toplayarak, ekmek elden, su gölden sabahlara kadar yapılan sahne nutukları, icraatları!?

........

Aynı şeyler bütün şehitlerimiz için yapılamaz mı?
Her şehidimiz için vatanımızın bütün camilerinde sela verilse olmaz mı?
En azından böylesine sıra sıra şehit tabutlarının dizildiği dönemlerde halkı meydanlara çağırıp şehadet şerbetini içenlerin geride bıraktıkları yakınlarıyla dayanışma, milletin de birbiriyle daha çok kenetleşmesi yapılamaz mı?
Dün “demokrasi nöbeti„ adı altında yapılanlar, bugün “Vatan nöbeti„ adı altında yapılsa kötü mü olur?
Yine aynı şekilde dün “Yenikapı ruhu„ diye toplanan siyasiler, taraftarlarını alıp milyonlar oluşturarak;
Alın size “Hilâl ruhu..„
Alın size “Ay-Yıldız ruhu..„
Alın size “Türkiye ruhu... Vatan ruhu..„ diye, dünyaya karşı bu konudaki duyarlılığımızı sergileyemezler mi?

.......

Durun hemen kızmayın canım! Geri atın o sizi iğrençleştiren siyasi şartlanmalarınızı...
Bir an için insan olun insan...
Ve düşünün...
Bütün bunları sorarken haksız mıyım?
Yoksa bu soruları sormaya da mı hakkımız yok?

Bakın Beyler;
Benim bu sualleri sormaya hakkım yoksa bile, vatan toprağının susuzluğunu kanlarıyla gideren o şehitlerimizin bu soruları sormaya haklarının olduğunu düşünüyorum.

Aaah ah...
Daha neler düşünüyorum neler de,
Şimdilik bu kadar yeter!


3 Haziran 2017,
Samsun

 
ozan-arif.ws | ozan-arif.net | ozan-arif.org | arif.info | © 2019 Tüm Hakları Saklıdır

Arif'çe

  • GÜLE GÜLE VEHBİ!..
    Yazan
    Kara haber tez duyulur derler hep… Zaman, şartlar, veya kendi sıkıntılarımız hatta kendi canımızın derdine düşmemiz kara haberleri bile geç duyar hale getirdi bizi… Baksanıza benim güzel hemşehrim, benim yiğit kardeşim, değerli gönüldaşım, daha açıkcası ülküdaşım… Ülküdaşım… Alucra’nın Vehbi Usta’sı çekip gitmiş de onu bile geç duymuşum geç…
    Yazan Çarşamba, 12 Eylül 2018 06:46 Devamını oku...
Arif'çe

 


"Bir Devrin Destanı" isimli
şiirkitabının 3. baskısını
TÜRK KİTAP EVİ'nden temin edebilirsiniz.



Münchener Str. 13 | 60329 Frankfurt am Main
+49 69 250506

www.turkkitap.de